Dag 8 (9 sept.) - Nordfjordeid

Tja, dat was wel even slikken toen de wekker ging om 07:00 uur. Best vroeg! En nog redelijk donker buiten, en zwaarbewolkt … hm. Dat belooft weinig goeds voor de e-biketocht van vandaag. De weersberichten zijn bovendien tegenstrijdig: de ene zegt vanochtend regen, vanmiddag droog. Google voorspelt precies de omgekeerde volgorde. We kijken nog even of er ruimte is bij de middagexcursie, maar nee: ‘volgeboekt’. Ach, het gaat zoals het gaat.

E-biketocht

Om 9:10 uur moeten we verzamelen in de World Stage, waarvanuit alle excursies per groep aan wal gaan. Goede organisatie, maar wel enigszins langs wachten, want onze excursie is nr. 11 van het geheel. Rond 9:45 uur gaan we van boord en staat een blonde gids ons en 6 anderen al op te wachten. Aan zijn semi-Engelse tongval is duidelijk te horen dat ie Nederlands is, en jawel: Juus (uit te spreken als Guus, maar dan met een J) en Hanske zijn onze gidsen van vandaag. Vijf maanden per jaar werken zij voor Norway Adventures, voor Hanske is het de verplichte stageperiode voor haar opleiding. De rest van de tijd zijn ze dus in NL. Ook weleens fijn, Nederlandse gidsen: kunnen wij tussendoor ook weer eens even Nederlands praten. 

We lopen vanaf de kade naar Sagastad waar diverse e-bikes voor ons klaarstaan. Natuurlijk even uitproberen, juiste hoogte instellen, helmen op en wat gedoe met besluiteloze Amerikanen die twijfelen over hun fiets. En Elise heeft ondertussen al vier vragen gekregen van de Amerikanen, omdat die dachten dat zij de gids was. Ze zou inderdaad best een zusje van Hanske kunnen zijn en bovendien hebben beiden exact dezelfde kleur en soort outdoorjas aan.

Afijn, als iedereen eindelijk klaar is, begint onze tocht van 2,5 uur. Klein stukje door Nordfjordeid heen en dan door een prachtig, glooiend landschap richting het diepste meer (580 meter diep). Het eerste uur is het droog en prima weer, maar zodra we de zalmrivier zijn overgestoken begint het langdurig te regen en ook steeds harder. We fietsen, maar stoppen op weinig punten. Er staan ook sowieso best weinig naambordjes en wegwijzers langs de route, dus we hebben soms geen idee waar we fietsen op dat moment. Is dat erg? Nee, want het is alsnog prachtig om ons heen!

‘s Avonds aan boord blijkt het vervolgens best gemakkelijk om de route te reconstrueren aan de hand van welke kant we opreden en waar we een rivier overstaken etc., aan welke kant we water hadden en waar ongeveer het meer lag.

Nordfjordeid en diepste meer van Europa

Juus is geen grote verteller, maar zeker in het begin kwam er wel de nodige info en historie uit, zoals bij de grafheuvel in Nordfjordeid. Nordfjordeid blijkt namelijk (ook al) een belangrijke Vikingplek. Hier staat Sagastad, een Vikingmuseum met een reconstructie van het enorme Myklebustschip, dat in de 9e eeuw hier voor een grafritueel werd verbrand, begraven en twee eeuwen geleden werd opgegraven. Vanmiddag - na de excursie - gaan we nog naar het museum, maar nu zien we dus eerst de heuvel waar die resten gevonden zijn.

Wat is nog meer leuk/handig om te delen?

Nordfjordeid ligt aan het einde van de Eidsfjorden, een zijarm van de Nordfjord. De naam van het stadje zegt eigenlijk al waar we zijn: eid betekent een landengte of doorgang. Vanaf hier voert de weg het binnenland in, richting het meer Hornindalsvatnet. Dat meer is maar liefst 514 meter diep en daarmee het diepste meer van Europa. Het wateroppervlak ligt op 53 meter boven zeeniveau, dus de bodem ligt honderden meters onder de zeespiegel. Het meer is bovendien opvallend helder, doordat er nauwelijks gletsjers in het gebied liggen en het water weinig voedingsstoffen bevat. Wat er wel groeit langs de kant? Heel veel blauwe bessen. En die blijken super lekker en fris van smaak. Een fijne snack tussendoor!

Het regent nog altijd flink door, dus we fietsen nog een kwartier verder langs het meer en de schapen langs de helling, maar keren dan om. Zo blij dat we vanochtend een thermobroek onder onze afritsbroek hebben gedaan! Dat helpt nu enorm. Het water drupt helaas wel vanaf onze broeken de schoenen is … en mn handen voel ik steeds minder van de kou. De laatste, korte stop van de tocht is bij de fjordenpaardenboerderij. Deze paarden waren de inspiratie voor de paarden in de Disney-film Frozen en kennelijk zijn Disneymensen destijds ook afgereisd naar deze boerderij om inspiratie op te doen. Mooie beesten, maar t regent gewoon te hard. Mogen we doorfietsen alstublieft?

We zetten een eindsprint in en rond 12:10 uur zijn we inderdaad weer terug bij het startpunt. De een meer verzopen dan de ander! En achteraf bleek er iemand van de groep bij de laatste helling gevallen te zijn, door natte handen op de handrem (en dus geen grip meer), maar hé: ik was t niet dit keer! Mag dat ook even genoteerd worden? Heb ook echt geen foto’s genomen tijdens t rijden, dat helpt.

Sagastad

We besluiten nu Sagastad in te gaan en niet eerst terug te gaan naar het schip om om te kleden. Uiteindelijk hebben Caroline en Heather het te koud en waren ze te nat om ervan te genieten, dus zij gingen alsnog na tien minuten en even vluchtig rondkijken terug. Elise en ik lieten onszelf uitdruppen, aten wat (broodje salami en krentenbol van het ontbijt) en verkenden het museum en vooral de replica van het vikingschip. Wat een idioot groot ding om te bouwen en iemand vervolgens in te ‘cremeren’. Interessant om te lezen hoe zoiets ging. De overledene werd nl. samen met zijn enorme schip, wapens en kostbaarheden (inclusief zwaard, paarden, huisdieren …) op een brandstapel verbrand, waarna de verbrande botresten in een bronzen vat werden verzameld en op diezelfde plek in een grafheuvel werden begraven. Toevallig is er net in Denemarken vandaag of gisteren zo’n enorme schat in een bronzen vat gevonden, gewoon in iemands tuin! Meer dan 6 kilo aan vondsten … Dus graaf je tuinen leeg, mensen. Wie weet.

Om 12:55 uur werd er netjes omgeroepen dat er om 13 uur een minuut stilte zou worden gehoeven voor koning Harald. En om 13 uur ging het grote beeldscherm aan met daarop de livebeelden uit Oslo. Iedereen in het museum ging rondom het scherm staan en hield z’n mond. Mooi om zo’n moment juist hier, juist in een museum over grafrituelen in Noorwegen meemaken. Kippenvel.

Daarna kregen Elise en ik het toch ook echt koud. We trokken nog wat Viking-kleding aan voor een memorabele foto en vertrokken toen dwars door de regen terug naar het schip. Op naar warme koffie!!

Broodje kroket en patatje pinda

Eenmaal aan boord duiken we het Dutch café in voor een verlate lunch. We hadden niks meer gegeten sinds t ontbijt vanochtend vroeg, behalve die 4 blauwe bessen … dus we bestellen een broodje kroket en een patatje pinda! Prompt hoor ik de klant achter ons in de rij haar bestelling doorgeven: ‘Can I have a flat koek?’ 🤣 Ja hoor, daar is ze weer. Dezelfde mevrouw als ‘neem a picture’ … Ze bedoelde trouwens een chocolate chip cookie. 

Daarna gaan we ons echt omkleden en genieten we van schone, warme kleren. Onze schoenen zijn (ondanks inspuiten) compleet doorweekt dus die zetten we maar op t balkon. We besluiten onszelf na dit avontuur te trakteren op t driegangenmenu van de Dining Room. Elke dag is er een deels nieuwe kaart, dus weer volop keus. Heerlijk eten wederom.

En na een rustige avond gaat om 22:30 uur het licht weer uit en gaan de luiken ook echt weer dicht. Morgen opnieuw een vroege morgen, want het is onze laatste dag in Noorwegen met een relatief kort bezoek aan Alesund (van 7 tot 13:30 uur), dus we willen om 8 uur al aan de wal staan. Welterusten!