Dag 9 (10 sept.) - Ålesund

Zoals gezegd vandaag vroeg opstaan: we willen zoveel mogelijk genieten van onze laatste stop op deze reis, in Ålesund. Tijdens onze vorige cruise in 2011 zouden we Ålesund ook aandoen, maar … vanwege het toen nogal onstuimige weer (windkracht 9 🫣) werd de cruiseroute aangepast en werd Ålesund ingeruild voor Oslo. Dus, extra blij hier vandaag dan toch écht aan te zullen komen. Ålesund is namelijk een schilderachtig dorp, pal aan zee gelegen en aan de voet van de wat ruwere noordwesthoek van het Noorwegen. En tegelijkertijd is het een stad die er behoorlijk anders uitziet dan de meeste Noorse stadjes. Dat komt door een grote brand in 1904, waarbij bijna de hele stad werd verwoest. De stad werd daarna in slechts een paar jaar opnieuw opgebouwd in de stijl van die tijd: Jugendstil. Compleet met torentjes, gevels en opvallend veel details zoals de lettertypes.

Omdat we vroeg opstaan, hebben we via de roomservice om 07:30 uur ontbijt besteld. En natuurlijk wordt er precies om die tijd aangeklopt en staat er een man met ontbijtkarretje voor onze deur. Heerlijk! Met toast, jam, pains-au-chocolat, pecannotenbroodjes en diverse soorten vers fruit. Ideaal! Terwijl de ene helft zich aankleedde, ging de andere helft op 't balkon ontbijten. Met fraai uitzicht op het stadje en 'viewpoint' Aksla.

Aksla

Voordat we het centrum verkennen, beginnen we om 8 uur eerst aan het belangrijkste van vandaag: de ‘verplichte’ klim naar Aksla. Vanaf het stadspark zijn het precies 418 treden naar het uitzichtpunt boven op Aksla. We tellen de treden niet allemaal hardop, en dat hoeft ook niet, want om de 50 treden staat het aantal treden in de stenen gegraveerd. We voelen overigens vanaf het begin sowieso wel elke stap in onze benen. Wat niet meehelpt is dat bijna elke tree een andere hoogte heeft of een ander soort steen is. Soms een keurig platte, keramische tegel, dan weer een stuk rotsblok, etc. Na 25 minuten incl. diverse pauze- en fotomomenten bereiken we zuchtend en steunend de ‘top’. Natuurlijk struikel ik op de een na laatste tree doordat ik de focus loslaat (want, we zijn er!). Tja. M’n spiegelreflex tikt tegen een tree, de lensdop rolt weg en belandt prompt aan de verkeerde kant van de trap een meter onder ons in het gras. Zucht. Je kunt er natuurlijk ook niet zomaar bij, dus ik begraaf de strijdbijl alvast en accepteer het ‘verlies’ van de dop, totdat een Amerikaan aanbiedt 2 meter naar beneden te klauteren om de dop voor me op te vissen. Super fijn! Ze mogen dan vaak (te) aanwezig zijn, behulpzaam zijn ze wel! En … de camera werkt gewoon nog hoor. Die kan inmiddels wel tegen een stootje.

Afijn, daarna bereiken we zonder verdere kleerscheuren de top. Bij Fjellstua worden we beloond met een werkelijk fantastisch uitzicht over Ålesund, de eilandjes eromheen en, zeker vanwege het heldere weer van vandaag, ook de puntigere bergtoppen van de Sunnmøre Alpen. Het is nog maar 08:45 uur, dus is ook het licht zachter en de temperatuur prima (15 graden). Wat een mazzel hebben we vandaag!!

Na de nodige foto’s vanuit alle 360 graden lopen we weer naar beneden (inmiddels drukker en dus veel tegenliggers …) en struinen we via diverse souvenirswinkeltjes door het centrum. Eerst langs de bekende gekleurde pakhuizen rond het Brosundet, waaronder het gele Hotel Brosundet, en daarna lopen we tegen de klok in een rondje over het ‘stadschiereiland’. We zijn aan bijna alle kanten omringd door water. En: werkelijk overal Jugendstil!

Bovenop een helling staat wederom een knalgeel gebouw, lijkt wel een koninklijk paleisje met toren er bovenop, maar het blijkt gewoon een basisschool (genaamd Aspøy)! Vanaf daar lopen we langs de zeekant van het dorp rustig aan weer terug naar het schip.

Genieten aan boord

Tijd om onze taxfree-aankopen aan boord te laten controleren en de btw ervan terug te krijgen. Daarvoor is vanmiddag een paar uur een Noorse belastingpersoon aanwezig aan boord. Het loont de moeite, want uiteindelijk toch nog ruim € 30 teruggekregen. Dus: bewaar je bonnen van souveniraankopen  (mits je aankopen per winkel boven de 315 NOK uitkomen).

Daarna begint het luiergedeelte van de dag: we rusten we uit, we eten wat vanaf het buffet en besluiten lekker op het achterdek bij het buitenzwembad te gaan liggen. Nog steeds zonnig namelijk, en uit de wind is het gewoon warm! Heerlijk zo.

Achter ons schip ligt overigens de Rotterdam, het jongere zusje van de Nieuw Statendam, die de afgelopen weken o.a. naar de Noordkaap (!) is geweest en morgen Lerwick (Shetland-eilanden) aandoet om vervolgens zondag (een dag na ons dus) ook te eindigen in Rotterdam. Wij vertrekken eerder dan zij zo te zien, want onze vlag op het achterschip is al gestreken en die van hun wappert nog heerlijk in de wind.

En jawel, om 14:15 uur horen we de stem van de kapitein en voelen we lichte beweging. Prachtig gezicht om ook weer hier weg te varen, wat een uitzicht heb je vanuit alle hoeken! Incl. naar beneden. Je blijft foto’s maken …

Terwijl Alesund langzaam uit ons beeld verdwijnt, zien we de jan-van-gents weer achter het schip meevliegen. Heerlijk hangend op de thermiek. Wat een prachtvogels en zo mooi aerodynamisch. Naast het schip lijken ze bijna stil te hangen, waardoor het eindelijk lukt om met m’n telelens een paar prachtige close-ups te maken.

Orange party!

En … vanavond is het zover! Op het elk schip van de Holland America Line wordt er 1x per cruise een heuse Orange party georganiseerd! Dit wisten we dus al van tevoren en natuurlijk had ik kort na Koningsdag en rondom het WK voetbal al inkopen hiervoor gedaan: oranje sokken, petjes, een zonnehoed, Hawaii-slingers, een Jumbo-juichjack, Team NL-shirt, oranje pins en natuurlijk … diverse kleuren nagellak. Voor bitterballenfan Caroline had ik zelfs bitterballensokken gescoord! Lang leve de AH.

Dus, toen we eenmaal op volle zee zaten en ons klaarmaakten voor ons diner van vanavond (we hebben dit keer gereserveerd bij Italiaans Canaletto), komen alle toeters en bellen tevoorschijn. We liggen nu al in een deuk om elkaars kleding. Dat belooft wat … Al gierend lopen we in semi-polonaise door de gangen en bij de Italiaan proberen we serieuze gezichten te trekken, maar het lukt amper tot niet. De kelner vertelt ons het menu van de dag, maar we zien alleen maar Elises ‘lampenkap’-hoed en liggen alweer in een deuk. Gelukkig waren we niet de enigen die al in oranje liepen. Veel Nederlanders, maar ook de andere nationaliteiten, hadden van thuis of uit de winkeltjes aan boord oranje spullen gekocht. Van shirts, pruiken tot tuinbroeken en hoedjes. Erg grappig en leuk om te zien!

We genoten ondertussen van een heerlijk, Italiaans 3-gangendiner (versgemaakte pasta!) met fantastisch ijs als toetje.

Daarna tijd om nog even te relaxen bij het zwembad (er draaide een documentaire over sneeuwjaguars in China) met een cocktail erbij en rond 21 uur gingen we richting de oranje catacomben: de cafés beneden waren vanavond allemaal ingesteld op oranje. De pianobar, het podium bij B.B. King’s cafe en het Billboard cafe.

Overal zag en hoorde je oranje, en de lift lag er vol mee ... Toen wij het B.B. King’s in liepen stond de dansvloer vol en gingen de schalen met bitterballen, oliebollen (!) en mini-Bossche bollen net rond. Bizarre combi, maar wel lekker. Er hing een gezellige sfeer en dus bleven we - ondanks de drukte - tot een uur of 23 meedansen en meezingen.

Wat een geslaagde dag was dit ook weer, niet alleen qua weer! We genoten van de vroege ochtend tot de late avond.

Morgen onze allerlaatste hele dag aan boord: een zeedag. Tijd voor ontspanning, nagenieten en nog even ‘alles voor het laatst doen’.
Welterusten!